რა დაწერა სიკვდილის წინ გეგა კობახიძემ

This gallery contains 1 photo.

გეგას საკანში ნაპოვნი წერილებიდან: „პოლიტიკა არასდროს მაინტერესებდა, არც კი მესმოდა მისი არაფერი, მხოლოდ ერთი მიზანი მქონდა ცხოვრებაში – რაც შეიძლებოდა, ღრმად შემესწავლა რელიგია. ვფიქრობდი უკანონო გზებით ამერიკაში მოხვედრას, რადგან კანონიერი გზები აქ ჩემთვის არ არსებობდა და არც ვიცოდი, ოდესმე თუ გამოიძებნებოდა. ბედი თავისას მთავაზობდა და მეც მივდევდი მას. ხოლო მასზე ძლიერი ძალა დედამიწის ზურგზე არ […]

აბა როგორ ვთხოვო მაპატიე მეთქი

This gallery contains 12 photos.

დღეს 22 წლის ვარ და დიდი ხანი არა რაც ამ ბიჭების შესახებ შევიტყვე ამ ამბის მოსმენის შემდეგ მომინდა მეც მათთან ერთად მდგარიყავი და ის გმირობა ჩამედინა რაც ამ ბიჭებმა გააკეთეს … დღესაც არინ საზოგადოებაში ის ადამინები რომლებიც თვლიან რომ ეს ბიჭები გმირები კი-არა ტერორისტები იყვნენ… მე შევეცდები დავანახო ამ ხალხს ვინ იყვნენ და ვინ არიან […]

გეგას მონოლოგი

This gallery contains 1 photo.

მე დავბრუნდები, ზღაპრული ფრთებით, წვიმისფერ ქალაქს დავხედავ ციდან. მერე რა მოხდა ამ ახირებით, თუ სხვა სივრცეში გაფრენა მინდა. მოვივლი ბავშვურ ოცნების მხარეს, ავედევნები იისფერ სურვილს, მე დავბრუნდები, მე მოვალ მალე, როცა გაფრენით მოვიკლავ წყურვილს. მე დავბრუნდები,მაგრამ ფრენისგან, ფრთები, ო, ფრთები მტკივა ძალიან, ჩემთან გაფრენა შენც თუ გეღირსა, ვიცი, რომ ესეც ჩემი ბრალია… ავტორი: მამა პეტრე

ვიცოდი, აუცილებლად იქნებოდა აღდგომა

This gallery contains 1 photo.

აი, ახლა ამ მოთხრობის წერასაც ძია საშა მაბედვინებს, იგი სულეთის ქვეყნიდან გამომყურებს და თითქოს მაქეზებს: – დაწერე! დაწერე! მანამდე კი, სანამ ძია საშა გახდებოდა ჩემთვის, ბატონი საშა იყო, ყველასათვის მკაცრი და წესრიგის მოყვარე ბატონი საშა, რუსთაველის პროსპექტზე მდებარე, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სასწავლო ნაწილის გამგე, რომელმაც სულ ზეპირად იცოდა, რომელ ჯგუფში რამდენი სტუდენტი […]

ირაკლი ჩარკვიანი: ბლიც-ინტერვიუ საკუთარ თავთან

This gallery contains 1 photo.

მაღიზიანებს – ბევრი რამ – ჟურნალისტების დაბალი კომპეტენცია; ვგრძნობ – ყველაფერს; მეშნია – არაფრის; ვიცი – არაფერი; არ ვიცი – არაფერი; შემიძლია – ყველაფერი; არ შემიძლია – ყველაფერი; ვმეგობრობ – ყველასთან; ვაპატიებ – თითქმის ყველაფერს – მართლა შემოქმედს ყველაფერს, “სიაფანდს” – არაფერს; ვტირი – თითქმის არასოდეს; ვიცინი – ყოველდღიურობაზე; ვეძებ – სიმყუდროვეს; ღირსი ვარ – სიმყუდროვეს; ვჩხუბობ – სიმყუდროვეს; […]

თბილისური ამბები

This gallery contains 1 photo.

ტაძარში სანთელი ნელ-ნელა იწვის, გვერძზე კი ბავშვის ტირილი ისმის ქუჩაში ვიგაც თოფიდან ისვრის, აქეთ კი ნარდის ჩხარუნი ისმის. ვიღაცა-ვიღაცას დედას აგინებს ვიღაცა თავის-თავს თვითონ აგინებს ვირაცას ცივა, ვიღაცას შია, ვიღაცა ცეცხლის ალმურში იწვის ვიღაცა კარტის თამაშით ერთობა ვიღაცა ყოველდღე face-ზე ერთობა ვიღაცას ცხოვრება უკვე მობეზრდა ვიღაცის სულაც ახლა იწყება ვიღაცა-ვიღაცას ემშვიდობება ვიღაცა-ვიღაცას ვეღარ ენდობა რომც […]

სამშაბათ დღეს 13 აპრილს

This gallery contains 1 photo.

შენმა წასვლამ დაგვაღონა გაგვიჩინა გულში დარდი კარგი იყავ ჩემო ნიკო რად დაგვტოვე რატომ წადი. მართალია ნათქვამია, ღმერთს თავისთან უნდა კარგი მაგრამ ცოტაც რომ ეცლია იქნებოდა უფრო ნაღდი. მართლაც ვაი, ამ ცხოვრებას უსამართლოდ არის მკაცრი, შენი წასვლით ამ ქვეყანას კვლავ დააწვა დიდი დარდი! სამაშაბათს დღეს 13 აპრილს ნიკომ სული დალია… ჩვენთვის მისი სიკვდილი მართლაც დასანანია. მის […]